sameplaceclub Greek dungeon

Ερωτική τιμωρία

Η τιμωρία ως μέσο εξουσίας

ερωτική τιμωρία

Η τιμωρία είναι το μέσο με το οποίο ο/η Aφέντης/α ασκεί την εξουσία του/της επί του/της υποτακτκτικού/ής. Ανάλογα με τον τύπο της συνεδρίας (session) χρησιμοποιούνται λιγότερο ή περισσότερο επώδυνες τιμωρίες. Οι πιθανές τιμωρίες είναι αναρίθμητες και η πλήρης απαρίθμησή τους είναι πρακτικά αδύνατη. Ωστόσο, αφήνοντας κατά μέρος τις εξωτικές τιμωρίες που μπορεί να δει κανείς σε διάφορους δικτυακούς τόπους και σαδιστικές ταινίες ή να ακούσει σε ιστορίες, οι πιο συνήθεις τιμωρίες μπορούν να ομαδοποιηθούν στις εξής τέσσερις βασικές κατηγορίες: Η τιμωρία είναι το μέσο με το οποίο ο/η Aφέντης/α ασκεί την εξουσία του/της επί του/της υποτακτκτικού/ής.

Ανάλογα με τον τύπο της συνεδρίας (session) χρησιμοποιούνται λιγότερο ή περισσότερο επώδυνες τιμωρίες. Οι πιθανές τιμωρίες είναι αναρίθμητες και η πλήρης απαρίθμησή τους είναι πρακτικά αδύνατη. Ωστόσο, αφήνοντας κατά μέρος τις εξωτικές τιμωρίες που μπορεί να δει κανείς σε διάφορους δικτυακούς τόπους και σαδιστικές ταινίες ή να ακούσει σε ιστορίες, οι πιο συνήθεις τιμωρίες μπορούν να ομαδοποιηθούν στις εξής τέσσερις βασικές κατηγορίες:

ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ: Περιλαμβάνει τις τιμωρίες που αποσκοπούν στην υποβάθμιση της προσωπικότητας του/της υποτακτκτικού/ής, ώστε να καταστεί ο έλεγχός του ευκολότερος.

ΔΕΣΙΜΟ: Περιλαμβάνει τις τιμωρίες που αποσκοπούν στον περιορισμό των δυνατοτήτων άμυνας του/της υποτακτικού/ής.

ΡΑΠΙΣΜΑ: Η κυριότερη κατηγορία τιμωριών. Περιλαμβάνει τα χτυπήματα όλων των μορφών που αποσκοπούν είτε στην πρόκληση πόνου είτε στη δημιουργία ατμόσφαιρας.

ΛΟΙΠΕΣ ΤΙΜΩΡΙΕΣ: Περιλαμβάνει ορισμένες μορφές τιμωρίας που χρησιμοποιούνται σχετικά σπάνια, όπως το κάψιμο και ο ανασκολοπισμός. Η παραπάνω ομαδοποίηση δεν καλύπτει σε καμία περίπτωση όλο το φάσμα των τιμωριών που μπορεί να επιβάλλει ο/η Aφέντης/α. Ωστόσο, περιλαμβάνει μια ευρεία γκάμα τιμωριών και μπορεί, κατά τη γνώμη μου, να ικανοποιήσει την πλειοψηφία των Αφεντών και υποτακτικών. Εκείνο που πρέπει να έχουν υπόψη οι Αφέντες/ντρες είναι ότι κάθε τιμωρία από την πιο απλή ως την πιο επώδυνη έχει διαβαθμίσεις.

Ακόμα και η φαινομενικά πιο επώδυνη και σκληρή τιμωρία μπορεί να επιβληθεί με τέτοιο τρόπο ώστε ο προκαλούμενος πόνος να είναι μηδαμινός και ακόμα και η φαινομενικά πιο απλή τιμωρία μπορεί να γίνει αφόρητη. Ο/Η υποτακτκτικός/ή είναι εκείνος που θα οριοθετήσει την ένταση της τιμωρίας και ο/η Aφέντης/α πρέπει να ελέγχει ότι η αντοχή του του/της υποτακτκτικού/ής επιτρέπει την επιβολή της όποιας τιμωρίας.